November 2010
Terwijl ik het eerste stuk van dit blog schrijf, op 15 november 2010, ben ik nog maar 38 dagen in Laos! Niet dat ik aan het aftellen ben, ik heb het net even voor jullie geteld. Zucht…
Veldbezoek
De vakantie met Willem en mijn zusje was echt heeeerlijk. We hebben het echt heel erg leuk gehad en ik ben echt heel blij dat ze zijn geweest. Het was vooral heel bijzonder dat ze mee zijn geweest naar het veld en dus het echte werk van Plan hebben kunnen zien. We zijn op bezoek geweest bij ons sponsorkindje en dat was natuurlijk erg leuk. Daarna hebben we een bezoek gebracht aan een afgelegen gebied waar ik al eens eerder ben geweest. Ruim 2 uur met de boot en dan slapen in een dorp bij mensen thuis. Echt een super leuke ervaring, behalve dat ik viel…. Beetje jammer want ik voelde me zo stoer het hele jaar hahaha. Ik veranderde helemaal van city girl naar jungle jane, zoals ik dat zelf noem en nu kreeg ik iets tegen mijn scheenbeen aan… zo hard dat ik het nu nog kan voelen na bijna 4 weken…
Anyway, mijn collega had enkele activiteiten te doen en wij mochten met hem mee. Zo hebben we schoolspullen gebracht bij de plaatselijke school en hebben we een avondklas meegemaakt zonder stroom. De kinderen in die klas leren elke avond 1,5 uur Engels en wij hebben ze een beetje geholpen met de les. Leuk hoor om te zien dat er zelfs in het meest afgelegen gebied interesse is in Engelse les. De kinderen betalen ongeveer 1 euro per maand voor deze lessen en dat is een hoop geld in deze regio. Ik vind het dan ook erg bijzonder dat ze het er toch voor over hebben!
De volgende ochtend om 6 uur opgestaan omdat we een afspraak hadden met de kinderen en leraren die in de nieuwe dorms gaan wonen. Ze gaan zelf kun regels bepalen, in samenwerking met de leraren en Plan Laos is er ter ondersteuning. De kinderen werden in 3 groepen verdeeld en toen was het tijd om regels te bedenken, elke groep had de ondersteuning van een leraar. Na een half uur was het tijd voor elke groep om te presenteren wat ze hadden verzonnen. Zo kwamen er regels voorbij als: niet roken, geen kaartspelletjes (gokken dus), geen alcohol, niet aan andermans spullen komen, hoe laat gaan we naar bed en hoe laat zullen we opstaan. (Dit was erg grappig want ze wilden graag om 5 uur opstaan terwijl de leraren zeiden dat 6 uur ook vroeg genoeg was) Nadat alle 3 de groepen hadden gepresenteerd was het tijd om de lijsten samen te voegen en nog een paar regels van de leraren toe te voegen en toen was het tijd om naar school te gaan. Nu nog een paar weken wachten tot de dorms helemaal klaar zijn.
Voor ons was het toen ook tijd om te gaan, dus terug in de boot, naar de bewoonde wereld ;-) Omdat het allemaal zo goed geregeld was en zo leuk voor mijn zusje en mijn vriend om te zien waar ik nou he gewerkt het hele jaar, wil ik bij dezen mijn lieve collega’s dus ook bedanken dat ze dit mogelijk hebben gemaakt voor ons. (niet dat ze Nederlands kunnen lezen, maar toch. Gelukkig heb ik ze ook persoonlijk bedankt ;-))
Boat racing festival
We hebben het boat racing festival gevierd met vrienden in Bokeo en we zijn naar Luang Prabang geweest, altijd heel erg fijn. Het is daar zo mooi en gezellig, het is echt een aanrader. We zijn naar de watervallen geweest en naar de tempels, maar voornamelijk hebben we genoten van het lekkere eten en de zon. Na Luang Prabang nog een paar dagen naar Vientiane, zodat mijn zusje ook kon zien waar ik woon. We hebben gegeten bij al mijn favoriete restaurantjes en genoten van alle leuke plekken in Vientiane. Helaas vlogen de 2 weken voorbij en zijn ze nu al weer een tijdje terug in Nederland.
Basi bij collega thuis
Afgelopen weekend was ik uitgenodigd door een collega bij haar thuis. Samen met haar familie hebben ze een ceremonie gehouden om haar overleden ouders en geliefden te herinneren. Het was echt een hele mooie dag en wat heel bijzonder was; we mochten bij de familie zitten en dat maakte het allemaal extra speciaal. Ik heb een paar videos gemaakt van de ceremonie, de monniken en natuurlijk het vele eten dat er weer was. Bekijk mijn video dus ook even voor een volledig beeld van die dag :-)
(Het is vandaag 10 dagen later en dus 25 november 2010, nog een maand en dan is het alweer eerste kerstdag. Dit houdt dan ook in dat het nog minder is dan een maand! Echt te bizar allemaal.)
That Luang festival
Laat ik nog maar iets vertellen over het That Luang festival want ik had geen plek in mijn video om dit mee te nemen. Dit festival is in Vientiane en “alle” monniken uit Laos komen om dit feest te vieren bij de That Luang tempel. Er zijn diverse ceremonies over 3 verschillende dagen en ik ben op alle dagen wel een paar uur geweest. Zo ook zondagmorgen: aangezien het heel erg druk is op zondag ben ik om 4 uur opgestaan (wakker gebeld door mijn vriend want in Nederland is het dan natuurlijk nog maar 22.00 op zaterdag) snel mijn koekjes ingepakt want op zondag geef je almen aan de monniken. Ik was er dus al vroeg, samen met een collega en het was al erg druk om 5 uur. Ik heb nog nooit zoveel monniken bij elkaar gezien! Na wat rond te hebben gelopen hebben om foto’s te maken, hebben we een mooi plekje gezocht op te zitten (op de grond ) Nadat we de zonsopgang hebben gezien was het tijd voor het gebed… prachtig ook al kan ik het natuurlijk niet verstaan. Daarna was het tijd om almen te geven, normaal gesproken geef je sticky rice, iets van een koekje en een beetje geld. Sticky rice moesten ze er maar bij denken maar de rest hadden we wel. Mooi om mee te kunnen maken!
Mocht je ook eens naar Laos willen, wat echt een aanrader is, dan zou ik in November gaan zodat je het boat racing festival kan meemaken en het That Luang festival.
Nog maar 1 maand te gaan….
Friday, 26 November 2010
Friday, 29 October 2010
Oktober 2010 maandverslag
Op dit moment is het 7.04 en ik ben in Houayxay aan het ontbijten bij Bar How? Als ik in dit dorp slaap eet ik altijd in dit restaurant en de mensen hier zijn mijn vrienden geworden. Toen Diego hier was hebben we ook elke dag hier gegeten. We zijn zelfs meerdere malen met ze op stap geweest, soms met en soms zonder de 3 dochters. (Diego zong erg vals in de Karaoke bar ;-))
Als een echt social media gek heb ik een Facebook pagina gemaakt voor het restaurant dus ik wil gelijk even van de gelegenheid gebruik maken om wat foto’s te laten zien op deze pagina EN vragen of jullie het meteen even willen “Liken” zodat ik een mooie persoonlijke URL kan aanmaken! http://www.facebook.com/?ref=logo#!/pages/Houayxay-Laos/Bar-How/149570645088035
Terwijl ik hier zit, liggen mijn zusje en Willem nog op bed, niet eerlijk want dit is de derde dag dat ik tussen 5 en 6 ben opgestaan, ach volgende week heb ik vakantie.
Oké terug naar de maand oktober.
In de eerste dagen was Diego hier dus nog. We zijn op veldbezoek naar Sangthong geweest en dat was een bumpy ride (gejat uit Harry Potter en wel bekend voor de mede fans. De mensen die weten hoe gek ik ben op Harry Potter weten ook hoe erg ik in de stress zit dat ik NIET naar de première kan van de nieuwe film. Dit terzijde.)
Het was echt super leuk om deze veld reis te maken omdat we altijd naar pre-schools gaan. Ik ben echt DOL op de kleine kids, zoooo leuk al die kleine koppies. Plan Laos werkt samen met scholen om pre-school klaslokalen te bouwen en we gingen op bezoek bij een nieuw gebouw en een klaslokaal in aanbouw. Vaak is de verbetering enorm, van een bamboe hutje naar een prachtig klaslokaal dat samen met de gemeenschap is gebouwd. Op dit soort momenten kun je echt zien wat voor impact ontwikkelingswerk heeft. Helemaal als de leraren training hebben gekregen in “positief lesgeven” en ze bijvoorbeeld het nut zien van een gezellige en creatief ingericht klaslokaal met tekeningen aan de muur. Anyway… ik draaf weer door.
Diego en ik hebben op kantoor in Vientiane gewerkt aan Facebook, YouTube en Twitter. Mocht je ons nog niet volgen (foei, deze accounts bestaan al super lang ;-)) dan kan dat hier:
Twitter: http://twitter.com/Planlaos
Facebook: http://www.facebook.com/plan.laos
Facebook: http://www.facebook.com/PlanLaoPDR
Youtube: www.youtube.com/user/PlanLaos
Na een paar dagen in Vientiane zat het er helaas al weer op voor Diego. Na het krijgen van leuke cadeautjes en veel knuffels ging ie weer op pad. 3 weken Laos, wat een mooie tijd en niet alleen voor hem! Hij heeft de volgende reis naar Laos al weer in de planning alleen nu met zijn echte vriendin ;-) @Diego: de muziek staat op de I-tunes bij Bar How?!
Ik heb een weekje op kantoor gezeten en toen ben ik weer op veld reis gegaan. Dit keer mocht ik mee met de board van Plan Finland, de directeur en de communicatie manager, allemaal gezellige en inspirerende dames. Ik heb een heel uitgebreid blog geschreven over dit verzoek. Mochten jullie in deze regenachtige periode niets te doen hebben en het nog niet hebben gelezen dan staat ie hier: http://danielleinlaos.blogspot.com/2010/10/het-is-alweer-oktober.html
Oww wat ik nog helemaal vergeten ben te vertellen: het was boatracing festival in Laos… super gezellig. Ik heb wat foto’s van het feest van die week in Vientiane en verdere foto’s volgen de volgende keer.
Zoals ik al zei: mijn zusje en Willem zijn op dit moment op bezoek. We hebben het echt super gezellig en het is heel leuk om ze te kunnen laten zien waar ik werk want we zijn al op veld bezoek geweest. Ook hebben we ons sponsorkindje gezocht en hebben we in een dorp geslapen bij mensen thuis. Voor hen een unieke erg ervaring natuurlijk, wat een geluk dat dit allemaal kon! In mijn blog van november meer over hun bezoek.
Wat ga ik verder nog doen:
Volgende week heb ik een weekje vakantie en ga ik naar Luang Prabang met Willem en Yvette. Als ik weer terug kom van vakantie dan moet ik 3 weken heeeel hard aan de slag om nog een paar plannen te maken. In december ga ik nog een training geven in Bokeo, samen met mijn communicatie collega’s. Hmm december… daar proberen we nog maar niet aan te denken want dan is het avontuur bijna voorbij. Alhoewel…. DIT avontuur is dan bijna voorbij:-) Dan is het weer tijd voor nieuwe avonturen maar eerst dit maar eens afmaken.
Genieten!
Als een echt social media gek heb ik een Facebook pagina gemaakt voor het restaurant dus ik wil gelijk even van de gelegenheid gebruik maken om wat foto’s te laten zien op deze pagina EN vragen of jullie het meteen even willen “Liken” zodat ik een mooie persoonlijke URL kan aanmaken! http://www.facebook.com/?ref=logo#!/pages/Houayxay-Laos/Bar-How/149570645088035
Terwijl ik hier zit, liggen mijn zusje en Willem nog op bed, niet eerlijk want dit is de derde dag dat ik tussen 5 en 6 ben opgestaan, ach volgende week heb ik vakantie.
Oké terug naar de maand oktober.
In de eerste dagen was Diego hier dus nog. We zijn op veldbezoek naar Sangthong geweest en dat was een bumpy ride (gejat uit Harry Potter en wel bekend voor de mede fans. De mensen die weten hoe gek ik ben op Harry Potter weten ook hoe erg ik in de stress zit dat ik NIET naar de première kan van de nieuwe film. Dit terzijde.)
Het was echt super leuk om deze veld reis te maken omdat we altijd naar pre-schools gaan. Ik ben echt DOL op de kleine kids, zoooo leuk al die kleine koppies. Plan Laos werkt samen met scholen om pre-school klaslokalen te bouwen en we gingen op bezoek bij een nieuw gebouw en een klaslokaal in aanbouw. Vaak is de verbetering enorm, van een bamboe hutje naar een prachtig klaslokaal dat samen met de gemeenschap is gebouwd. Op dit soort momenten kun je echt zien wat voor impact ontwikkelingswerk heeft. Helemaal als de leraren training hebben gekregen in “positief lesgeven” en ze bijvoorbeeld het nut zien van een gezellige en creatief ingericht klaslokaal met tekeningen aan de muur. Anyway… ik draaf weer door.
Diego en ik hebben op kantoor in Vientiane gewerkt aan Facebook, YouTube en Twitter. Mocht je ons nog niet volgen (foei, deze accounts bestaan al super lang ;-)) dan kan dat hier:
Twitter: http://twitter.com/Planlaos
Facebook: http://www.facebook.com/plan.laos
Facebook: http://www.facebook.com/PlanLaoPDR
Youtube: www.youtube.com/user/PlanLaos
Na een paar dagen in Vientiane zat het er helaas al weer op voor Diego. Na het krijgen van leuke cadeautjes en veel knuffels ging ie weer op pad. 3 weken Laos, wat een mooie tijd en niet alleen voor hem! Hij heeft de volgende reis naar Laos al weer in de planning alleen nu met zijn echte vriendin ;-) @Diego: de muziek staat op de I-tunes bij Bar How?!
Ik heb een weekje op kantoor gezeten en toen ben ik weer op veld reis gegaan. Dit keer mocht ik mee met de board van Plan Finland, de directeur en de communicatie manager, allemaal gezellige en inspirerende dames. Ik heb een heel uitgebreid blog geschreven over dit verzoek. Mochten jullie in deze regenachtige periode niets te doen hebben en het nog niet hebben gelezen dan staat ie hier: http://danielleinlaos.blogspot.com/2010/10/het-is-alweer-oktober.html
Oww wat ik nog helemaal vergeten ben te vertellen: het was boatracing festival in Laos… super gezellig. Ik heb wat foto’s van het feest van die week in Vientiane en verdere foto’s volgen de volgende keer.
Zoals ik al zei: mijn zusje en Willem zijn op dit moment op bezoek. We hebben het echt super gezellig en het is heel leuk om ze te kunnen laten zien waar ik werk want we zijn al op veld bezoek geweest. Ook hebben we ons sponsorkindje gezocht en hebben we in een dorp geslapen bij mensen thuis. Voor hen een unieke erg ervaring natuurlijk, wat een geluk dat dit allemaal kon! In mijn blog van november meer over hun bezoek.
Wat ga ik verder nog doen:
Volgende week heb ik een weekje vakantie en ga ik naar Luang Prabang met Willem en Yvette. Als ik weer terug kom van vakantie dan moet ik 3 weken heeeel hard aan de slag om nog een paar plannen te maken. In december ga ik nog een training geven in Bokeo, samen met mijn communicatie collega’s. Hmm december… daar proberen we nog maar niet aan te denken want dan is het avontuur bijna voorbij. Alhoewel…. DIT avontuur is dan bijna voorbij:-) Dan is het weer tijd voor nieuwe avonturen maar eerst dit maar eens afmaken.
Genieten!
Monday, 11 October 2010
Het is alweer oktober!
Het is alweer oktober dus dat houdt in dat ik alweer in mijn laatste kwartaal zit. Echt een vreselijk idee dat het einde in zicht is, maaaaar daar wil ik niet aan denken dus dat doe ik ook niet!
Nu vraag je je misschien af, of niet maar ik vertel het toch, wat ik hier allemaal doe dus ik zal iets vertellen over mijn laatste veld reis. (waar ik nu nog van aan het bijkomen ben, vraag maar aan alle spieren in mijn lichaam!)
Dinsdag
Afgelopen dinsdag vloog ik met een delegatie van Plan Finland en mijn collega naar Bokeo in het noordwesten van Laos. Na een snelle lunch en een meeting zijn we in de auto gesprongen richting Pha Oudom, 1 van onze veldkantoren. Dit is een rit van 80 KM waar je 3 uur over doet, door bergen, hobbelige zandwegen en langs afgronden, het went (echt waar!). Na een tussenstop bij een ander veldkantoor, snel weer verder want het werd al donker.
Na een heerlijke maaltijd vroeg naar bed (lees 2300 uur) want de wekker ging alweer om 5.15 om naar de morning market te gaan.
Woensdag
Pff vroeg maar het is het zeker waard, ook voor de 5de keer. Na het ontbijt de auto in om een paar projecten te bezoeken maar voor die tijd hadden we eerst 2 meetingen met de overheid. Ik vind het altijd zo speciaal om met de lokale bevolking te praten over onderwijs en de ontwikkelingen in Laos. Ik vind het echt zo interessant en het is echt leerzaam. (zoals jullie wellicht hebben gelezen in mijn verhaal onder Topjob (link) heb ik geen ervaring met ontwikkelingswerk, dus ik heb elke dag nog een Oprah’s light ball moment!)
Na deze afspraken richting het “echte werk”. We zijn op bezoek geweest bij de aanbouw van een nieuwe dorm voor kinderen die erg ver moeten reizen om naar school te kunnen, hier later meer over.
Na de lunch richting de boot want we gaan op bezoek bij een afgelegen gebied.
De bootreis was prachtig, de natuur is zo mooi in Laos, dat kan ik niet beschrijven, daar moet je echt even de foto’s voor bekijken
Na 2,5 uur in de boot kwamen we aan bij een mooi dorp, dit dorp is het trefpunt van de regio dus alles is hier goed geregeld. We sliepen in het huis bij de Deputy District Coördinator, een soort van regio burgemeester, van het dorp, een vrouw! Bleek de stuurman van de boot haar man te zijn, dat had ik even gemist.
Na introducties, snel het dorp in om naar de construction site te gaan van de nieuwe school en de nieuwe dorms. Hele indrukwekkend om te zien hoe 11! Kinderen wonen in een klein hutje, je moet echt de foto’s op Picasa (die ik nog moet uploaden.....) bekijken om te zien hoe klein het is. Deze kinderen wonen erg ver en kunnen niet elke dag op en neer van huis naar school omdat het simpelweg te ver lopen is.
Ik werd uitgenodigd om even te kletsen in 1 van de huizen, waar 9 meiden en 2 jongens wonen. We hebben gepraat over de school, goede cijfers halen, huiswerk maken en dat soort dingen. Ik vroeg ze of er een mogelijkheid was om naar het toilet te gaan en te douchen, maar die was er niet. Gelukkig zijn deze, toch wel basisvoorzieningen in onze ogen, wel aanwezig in de nieuwe dorms. Ze zijn dan ook erg blij dat de dorms bijna klaar zijn, nog heel even wachten.
Als laatste wilde ik weten of ze het fijn vonden dat ze straks in een dorm wonen voor alleen meisjes want er worden 2 aparte dorms gebouwd, met aparte keukens en toiletgebouwen. Uit hun antwoord bleek dat ook al woon je in een rural gebied in de bergen van Laos, meisjes ook gesteld zijn op privacy en meidentijd: Because I am a girl!
Na een typische Lao maaltijd naar bed. Ik sliep met de boardmembers van Plan Finland onder 1 muskietennet dus we lagen allemaal naast elkaar. Best bizar dat deze dames zo hoog op de ladder staan en ik er gewoon naast lig maar ja iedereen moet slapen, toch?
Donderdag
Na een korte nacht vroeg uit de veren want we zouden vroeg op pad gaan richting het dorp dat we zouden bezoeken.
Water in je rugzak en de meest vreselijke outfit (zie de foto) met geïmpregneerde sokken in sandalen ivm muggen, blaren en bloedzuigers (die ik gelukkig niet heb gezien maar dat komt vast door mijn sokken ) onderweg naar het dorp. We hadden heel wat bekijks en niet alleen omdat we buitenlanders waren. Mijn collega’s liepen gewoon op slippers en een shirtje terwijl wij van dat hightech Beversport spul bij ons hadden, oké toch buitenlanders ;-)
Eerst door het dorp via een stuk vlak land naar de berg. Ik zal je een steekwoorden vertellen hoe het was: zwaar, bezweet, buitenadem, glad, stijl, modderig, obstakels, pitstop. Tijdens de pitstop boven op de berg (thank god!) kwamen we een groep mensen tegen uit de omgeving, met kinderen op hun rug of met een doek omgebonden (babydoek!) oké ze zijn het gewend maar schaamtelijk is het wel als je daar met je rode hoofd buiten adem aan je fles water zit te lurken en geen woord kunt uitbrengen (metal note: werk aan conditie). Een gelukkig feit is dat we toch niet met ze konden communiceren, dus dat deden mijn collega’s.
Als je omhoog loopt moet je op een gegeven moment ook naar beneden en ik kan je 1 ding zeggen: ik loop liever omhoog! Ik had wel geen baby om te beschermen, maar wel mijn camera: we leven allebei nog.
Eenmaal beneden via heuvelig gebied, door sloten en kleine rivieren heen zag ik op een gegeven moment door de bomen een open gebied….. prachtig dal met rijstvelden,, begroeide bergen, hoge bomen: ik wist niet dat er zo veel verschillende groene kleuren waren! Het lopen was opeens niet meer zo erg.
Toen we in het dorp aankwamen en richting de school liepen, zagen we alle kinderen al spelen. Het was Teachers Day die dag dus er werden allemaal spelletjes gedaan. Zo leuk om te zien. Het mooiste is als ze naar je toe komen rennen en je foto’s van ze kan maken. Het allermooiste is als je de gemaakte foto laat zien en je ziet hun gezichten als ze hun eigen foto zien!
Na een ceremonie en de overdracht van de schoolspullen voor het nieuwe schooljaar (die we mee hadden genomen maar vanzelfsprekend werden gedragen door locals. Ik denk dat ik 4 extra armen nodig had gehad om balans te houden en niet met schoolspullen en al van de berg af was geflikkerd.) gingen we naar het dorp toe.
Toen we door een ijskoude rivier liepen, met heel helder water dat tot mijn knieën kwam, zag je het dorp al liggen. Pittoresk, bijzonder, geweldig zijn woorden die nog niet half kunnen omschrijven hoe het daar was.
We hebben ongeveer een half uur doorgebracht in het dorp waar ik achtervolgd werd door kinderen. Niet dat ze zoveel interesse hadden en moi maar meer in mijn camera, ach ik ben niet beledigd ;-)
Helaas konden we niet te lang blijven want de hete uren van de dag slopen al dichterbij en we moesten het hele eind nog terug. Afscheid genomen, nog een paar foto’s en off we went.
Geweldige ervaring en het mooiste dat ik ooit heb gedaan, gelukkig mag ik over 2 weken weer terug samen met mijn vriend en mijn zusje.
Ik dacht niet dat ik het ooit zou zeggen, bye bye City Girl!
Nu vraag je je misschien af, of niet maar ik vertel het toch, wat ik hier allemaal doe dus ik zal iets vertellen over mijn laatste veld reis. (waar ik nu nog van aan het bijkomen ben, vraag maar aan alle spieren in mijn lichaam!)
Dinsdag
Afgelopen dinsdag vloog ik met een delegatie van Plan Finland en mijn collega naar Bokeo in het noordwesten van Laos. Na een snelle lunch en een meeting zijn we in de auto gesprongen richting Pha Oudom, 1 van onze veldkantoren. Dit is een rit van 80 KM waar je 3 uur over doet, door bergen, hobbelige zandwegen en langs afgronden, het went (echt waar!). Na een tussenstop bij een ander veldkantoor, snel weer verder want het werd al donker.
Na een heerlijke maaltijd vroeg naar bed (lees 2300 uur) want de wekker ging alweer om 5.15 om naar de morning market te gaan.
Woensdag
Pff vroeg maar het is het zeker waard, ook voor de 5de keer. Na het ontbijt de auto in om een paar projecten te bezoeken maar voor die tijd hadden we eerst 2 meetingen met de overheid. Ik vind het altijd zo speciaal om met de lokale bevolking te praten over onderwijs en de ontwikkelingen in Laos. Ik vind het echt zo interessant en het is echt leerzaam. (zoals jullie wellicht hebben gelezen in mijn verhaal onder Topjob (link) heb ik geen ervaring met ontwikkelingswerk, dus ik heb elke dag nog een Oprah’s light ball moment!)
Na deze afspraken richting het “echte werk”. We zijn op bezoek geweest bij de aanbouw van een nieuwe dorm voor kinderen die erg ver moeten reizen om naar school te kunnen, hier later meer over.
Na de lunch richting de boot want we gaan op bezoek bij een afgelegen gebied.
De bootreis was prachtig, de natuur is zo mooi in Laos, dat kan ik niet beschrijven, daar moet je echt even de foto’s voor bekijken
Na 2,5 uur in de boot kwamen we aan bij een mooi dorp, dit dorp is het trefpunt van de regio dus alles is hier goed geregeld. We sliepen in het huis bij de Deputy District Coördinator, een soort van regio burgemeester, van het dorp, een vrouw! Bleek de stuurman van de boot haar man te zijn, dat had ik even gemist.
Na introducties, snel het dorp in om naar de construction site te gaan van de nieuwe school en de nieuwe dorms. Hele indrukwekkend om te zien hoe 11! Kinderen wonen in een klein hutje, je moet echt de foto’s op Picasa (die ik nog moet uploaden.....) bekijken om te zien hoe klein het is. Deze kinderen wonen erg ver en kunnen niet elke dag op en neer van huis naar school omdat het simpelweg te ver lopen is.
Ik werd uitgenodigd om even te kletsen in 1 van de huizen, waar 9 meiden en 2 jongens wonen. We hebben gepraat over de school, goede cijfers halen, huiswerk maken en dat soort dingen. Ik vroeg ze of er een mogelijkheid was om naar het toilet te gaan en te douchen, maar die was er niet. Gelukkig zijn deze, toch wel basisvoorzieningen in onze ogen, wel aanwezig in de nieuwe dorms. Ze zijn dan ook erg blij dat de dorms bijna klaar zijn, nog heel even wachten.
Als laatste wilde ik weten of ze het fijn vonden dat ze straks in een dorm wonen voor alleen meisjes want er worden 2 aparte dorms gebouwd, met aparte keukens en toiletgebouwen. Uit hun antwoord bleek dat ook al woon je in een rural gebied in de bergen van Laos, meisjes ook gesteld zijn op privacy en meidentijd: Because I am a girl!
Na een typische Lao maaltijd naar bed. Ik sliep met de boardmembers van Plan Finland onder 1 muskietennet dus we lagen allemaal naast elkaar. Best bizar dat deze dames zo hoog op de ladder staan en ik er gewoon naast lig maar ja iedereen moet slapen, toch?
Donderdag
Na een korte nacht vroeg uit de veren want we zouden vroeg op pad gaan richting het dorp dat we zouden bezoeken.
Water in je rugzak en de meest vreselijke outfit (zie de foto) met geïmpregneerde sokken in sandalen ivm muggen, blaren en bloedzuigers (die ik gelukkig niet heb gezien maar dat komt vast door mijn sokken ) onderweg naar het dorp. We hadden heel wat bekijks en niet alleen omdat we buitenlanders waren. Mijn collega’s liepen gewoon op slippers en een shirtje terwijl wij van dat hightech Beversport spul bij ons hadden, oké toch buitenlanders ;-)
Eerst door het dorp via een stuk vlak land naar de berg. Ik zal je een steekwoorden vertellen hoe het was: zwaar, bezweet, buitenadem, glad, stijl, modderig, obstakels, pitstop. Tijdens de pitstop boven op de berg (thank god!) kwamen we een groep mensen tegen uit de omgeving, met kinderen op hun rug of met een doek omgebonden (babydoek!) oké ze zijn het gewend maar schaamtelijk is het wel als je daar met je rode hoofd buiten adem aan je fles water zit te lurken en geen woord kunt uitbrengen (metal note: werk aan conditie). Een gelukkig feit is dat we toch niet met ze konden communiceren, dus dat deden mijn collega’s.
Als je omhoog loopt moet je op een gegeven moment ook naar beneden en ik kan je 1 ding zeggen: ik loop liever omhoog! Ik had wel geen baby om te beschermen, maar wel mijn camera: we leven allebei nog.
Eenmaal beneden via heuvelig gebied, door sloten en kleine rivieren heen zag ik op een gegeven moment door de bomen een open gebied….. prachtig dal met rijstvelden,, begroeide bergen, hoge bomen: ik wist niet dat er zo veel verschillende groene kleuren waren! Het lopen was opeens niet meer zo erg.
Toen we in het dorp aankwamen en richting de school liepen, zagen we alle kinderen al spelen. Het was Teachers Day die dag dus er werden allemaal spelletjes gedaan. Zo leuk om te zien. Het mooiste is als ze naar je toe komen rennen en je foto’s van ze kan maken. Het allermooiste is als je de gemaakte foto laat zien en je ziet hun gezichten als ze hun eigen foto zien!
Na een ceremonie en de overdracht van de schoolspullen voor het nieuwe schooljaar (die we mee hadden genomen maar vanzelfsprekend werden gedragen door locals. Ik denk dat ik 4 extra armen nodig had gehad om balans te houden en niet met schoolspullen en al van de berg af was geflikkerd.) gingen we naar het dorp toe.
Toen we door een ijskoude rivier liepen, met heel helder water dat tot mijn knieën kwam, zag je het dorp al liggen. Pittoresk, bijzonder, geweldig zijn woorden die nog niet half kunnen omschrijven hoe het daar was.
We hebben ongeveer een half uur doorgebracht in het dorp waar ik achtervolgd werd door kinderen. Niet dat ze zoveel interesse hadden en moi maar meer in mijn camera, ach ik ben niet beledigd ;-)
Helaas konden we niet te lang blijven want de hete uren van de dag slopen al dichterbij en we moesten het hele eind nog terug. Afscheid genomen, nog een paar foto’s en off we went.
Geweldige ervaring en het mooiste dat ik ooit heb gedaan, gelukkig mag ik over 2 weken weer terug samen met mijn vriend en mijn zusje.
Ik dacht niet dat ik het ooit zou zeggen, bye bye City Girl!
Saturday, 2 October 2010
Kwartaalverslag 3 alweer!
Kwartaal 3
Vandaag is het 1 oktober en ik moet toegeven: ik ben een beetje depri vandaag. Vandaag begint mijn laatste kwartaal bij Plan Laos. Ik mag me nog precies 1 week de winnaar noemen want over 1 week is er een nieuwe winnaar, een vervanger. Iemand die achter mijn bureau mag zitten en samen mag werken met de meest geweldige en warme collega’s die iemand zich maar kan wensen. Maar ik zal er maar niet te lang bij stilstaan want ik ben hier nu op mijn derde kwartaal te omschrijven en aangezien ik hier 4 kwartalen ben, heb ik nog 3 maanden om super te genieten van mijn Wold of Difference.
Juli
In juli ben ik naar Bokeo geweest om mijn collega’s een training te geven en die training heb ik ook gegeven op het hoofdkantoor in Vientiane. Doelstelling: implementatie en learnings krijgen, super leerzaam en interessant (vooral als we geen internet hadden in PakTha en dat het dan toch wel lastig is om social media te implementeren ;-))
Mijn vriendin Wendy is bij me op bezoek geweest 2 weken en daarvan zijn we 1 week samen naar Luang Prabang geweest, super gezellig! We hadden elkaar natuurlijk al ruim een half jaar niet gezien dus er was veel om bij te kletsen, onder het genot van overheerlijke Laotiaanse gerechten.
Daarnaast heb ik ook hee erg veel leuke dingen gedaan met lieve vrienden die ik in Laos heb mogen ontmoeten.
Augustus
De maand augustus heb ik mogen meemaken op Nederlandse bodem waar ik 5 weken met veel plezier heb gewerkt op het hoofdkantoor van Plan Nederland. Super leuk om te daar te zijn en samen te werken met mensen die ik voornamelijk alleen via de email heb gesproken. Erg leerzaam om alle dingen vanuit het perspectief van een fondsenwervende organisatie te zien en om dat samen te brengen met een land zoals Laos. Leerzaam maar ook leuk want ik mocht mee tijdens het personeelsfeest en zo kon ik mijn collega’s ook privé beter leren kennen en heb ik mogen ontdekken dat ik de nieuwe Tiger Woods ben, qua golf dan….
Als je in Nederland bent dan staan alle uurtjes dat je niet op kantoor bent in het teken van mijn lieve vrienden en familie. Gelukkig heb ik bijna iedereen kunnen zien tijdens een verrassingsfeestje, Loveland en Lowlands. Uit het oog, is niet uit het hart of in ieder geval geldt dit niet voor mijn lieve vrienden en oud-collega’s. Wat heerlijk om iedereen weer te zien! Thanks everyone <3
September
De afgelopen weken ben ik “attached to the hip” geweest met Diego van Vodafone. Gelukkig konden we het goed met elkaar vinden want anders was dat wel vervelend ;-) We hebben de mooiste dingen meegemaakt en dit is zeker het begin van een goede vriendschap. Zo zijn we samen 10 dagen naar het veld geweest om foto’s en video’s te maken. We hebben de mooiste en meest ontroerende dingen gezien en er gaat echt niets boven de blije gezichten van de kinderen. Die je helaas vaak niet op de foto krijgt omdat ze hier zo verlegen zijn maar je sluit al die kinderen in je hart om ze nooit meer te vergeten. Gelukkig heb ik erg mooie foto’s kunnen maken en gaat het met handen en voetenwerk altijd goed.
Zo zal ik ook nooit vergeten dat we uitgenodigd werden om te lunchen bij het dorpshoofd van een community in PakTha met het schoolhoofd en allemaal andere hoge mensen uit de gemeenschap. Ook al spreek je niet dezelfde taal, eten en drank (ja ja er wordt gewoon Whisky Lao gedronken tijdens de lunch maar niet door ons) brengt mensen altijd samen en voor dit lekkere eten zijn toch geen woorden voor, dat scheelt. Deze mensen hebben niet veel geld maar nodigen je bij hen thuis uit om te delen wat zij hebben, ik krijg nu nog tranen in mijn ogen. (vergeet niet dat ik een beetje depri ben he ;-))
Al deze mooie momenten heb ik dus mogen beleven samen met Diego en elke dag uploaden we foto’s en filmpjes op de Plan Laos Facebook.
Kwartaal 4
Over 3 weken komt mijn zusje langs samen met mijn vriend. We gaan ons sponsorkindje opzoeken en met z’n drieën op vakantie naar Luang Prabang.
Qua werk: mooie dingen doen en veel samenwerken met mijn nieuwe communicatie collega. Ik ben zo blij dat ze er is want nu kan ik haar inwerken en haar social media minded maken. Toffe uitdaging!
Eigenlijk wil ik er niet aan denken dat we al in oktober zitten want de tijd gaat zo snel. Voor ik het weet is deze mooie tijd weer voorbij en zit ik weer in het koude kikkerlandje. Stom dat ik niet mee heb gedaan met #wod2010 want ik had hier graag willen blijven. In kwartaal 4 zal iemand anders zich opmaken voor deze droombaan en dat hoor ik dus dit kwartaal.
Mocht je je zorgen maken: ja, ik ben een beetje depri maar ik geniet met volle teugen! Ik kan ook echt oprecht zeggen dat ik houd van mijn werk, van mijn collega’s, vrienden in Laos, Vientiane, Laos zelf en niet te vergeten het heerlijke eten. Ik verheug me op alles dat ik de aankomende 3 maanden nog mee mag maken! Ik heb er zin in!!!!
Danielle Pattiasina
Vandaag is het 1 oktober en ik moet toegeven: ik ben een beetje depri vandaag. Vandaag begint mijn laatste kwartaal bij Plan Laos. Ik mag me nog precies 1 week de winnaar noemen want over 1 week is er een nieuwe winnaar, een vervanger. Iemand die achter mijn bureau mag zitten en samen mag werken met de meest geweldige en warme collega’s die iemand zich maar kan wensen. Maar ik zal er maar niet te lang bij stilstaan want ik ben hier nu op mijn derde kwartaal te omschrijven en aangezien ik hier 4 kwartalen ben, heb ik nog 3 maanden om super te genieten van mijn Wold of Difference.
Juli
In juli ben ik naar Bokeo geweest om mijn collega’s een training te geven en die training heb ik ook gegeven op het hoofdkantoor in Vientiane. Doelstelling: implementatie en learnings krijgen, super leerzaam en interessant (vooral als we geen internet hadden in PakTha en dat het dan toch wel lastig is om social media te implementeren ;-))
Mijn vriendin Wendy is bij me op bezoek geweest 2 weken en daarvan zijn we 1 week samen naar Luang Prabang geweest, super gezellig! We hadden elkaar natuurlijk al ruim een half jaar niet gezien dus er was veel om bij te kletsen, onder het genot van overheerlijke Laotiaanse gerechten.
Daarnaast heb ik ook hee erg veel leuke dingen gedaan met lieve vrienden die ik in Laos heb mogen ontmoeten.
Augustus
De maand augustus heb ik mogen meemaken op Nederlandse bodem waar ik 5 weken met veel plezier heb gewerkt op het hoofdkantoor van Plan Nederland. Super leuk om te daar te zijn en samen te werken met mensen die ik voornamelijk alleen via de email heb gesproken. Erg leerzaam om alle dingen vanuit het perspectief van een fondsenwervende organisatie te zien en om dat samen te brengen met een land zoals Laos. Leerzaam maar ook leuk want ik mocht mee tijdens het personeelsfeest en zo kon ik mijn collega’s ook privé beter leren kennen en heb ik mogen ontdekken dat ik de nieuwe Tiger Woods ben, qua golf dan….
Als je in Nederland bent dan staan alle uurtjes dat je niet op kantoor bent in het teken van mijn lieve vrienden en familie. Gelukkig heb ik bijna iedereen kunnen zien tijdens een verrassingsfeestje, Loveland en Lowlands. Uit het oog, is niet uit het hart of in ieder geval geldt dit niet voor mijn lieve vrienden en oud-collega’s. Wat heerlijk om iedereen weer te zien! Thanks everyone <3
September
De afgelopen weken ben ik “attached to the hip” geweest met Diego van Vodafone. Gelukkig konden we het goed met elkaar vinden want anders was dat wel vervelend ;-) We hebben de mooiste dingen meegemaakt en dit is zeker het begin van een goede vriendschap. Zo zijn we samen 10 dagen naar het veld geweest om foto’s en video’s te maken. We hebben de mooiste en meest ontroerende dingen gezien en er gaat echt niets boven de blije gezichten van de kinderen. Die je helaas vaak niet op de foto krijgt omdat ze hier zo verlegen zijn maar je sluit al die kinderen in je hart om ze nooit meer te vergeten. Gelukkig heb ik erg mooie foto’s kunnen maken en gaat het met handen en voetenwerk altijd goed.
Zo zal ik ook nooit vergeten dat we uitgenodigd werden om te lunchen bij het dorpshoofd van een community in PakTha met het schoolhoofd en allemaal andere hoge mensen uit de gemeenschap. Ook al spreek je niet dezelfde taal, eten en drank (ja ja er wordt gewoon Whisky Lao gedronken tijdens de lunch maar niet door ons) brengt mensen altijd samen en voor dit lekkere eten zijn toch geen woorden voor, dat scheelt. Deze mensen hebben niet veel geld maar nodigen je bij hen thuis uit om te delen wat zij hebben, ik krijg nu nog tranen in mijn ogen. (vergeet niet dat ik een beetje depri ben he ;-))
Al deze mooie momenten heb ik dus mogen beleven samen met Diego en elke dag uploaden we foto’s en filmpjes op de Plan Laos Facebook.
Kwartaal 4
Over 3 weken komt mijn zusje langs samen met mijn vriend. We gaan ons sponsorkindje opzoeken en met z’n drieën op vakantie naar Luang Prabang.
Qua werk: mooie dingen doen en veel samenwerken met mijn nieuwe communicatie collega. Ik ben zo blij dat ze er is want nu kan ik haar inwerken en haar social media minded maken. Toffe uitdaging!
Eigenlijk wil ik er niet aan denken dat we al in oktober zitten want de tijd gaat zo snel. Voor ik het weet is deze mooie tijd weer voorbij en zit ik weer in het koude kikkerlandje. Stom dat ik niet mee heb gedaan met #wod2010 want ik had hier graag willen blijven. In kwartaal 4 zal iemand anders zich opmaken voor deze droombaan en dat hoor ik dus dit kwartaal.
Mocht je je zorgen maken: ja, ik ben een beetje depri maar ik geniet met volle teugen! Ik kan ook echt oprecht zeggen dat ik houd van mijn werk, van mijn collega’s, vrienden in Laos, Vientiane, Laos zelf en niet te vergeten het heerlijke eten. Ik verheug me op alles dat ik de aankomende 3 maanden nog mee mag maken! Ik heb er zin in!!!!
Danielle Pattiasina
Monday, 27 September 2010
September 2010
September 2010
11 september ben ik vanaf Amsterdam weer terug gevlogen naar Vientiane. Het waren super leuke weken in Nederland, maar het was ook wel weer heel leuk om weer terug te gaan naar Laos.
Bij aankomst op het vliegveld in Vientiane, op een mooie zondagmiddag, stond mijn vriendin Sanne, samen met mijn huisbaas op me te wachten, echt een super leuke verrassing. Thuis aangekomen had Sanne mijn kamer nog versierd en had ze een super leuk cadeau voor me gekocht; een kookboek met traditionele Lao gerechten, THANKS SANNE!
Die maandag zou Diego aankomen in Vientiane, dus die dag heb ik thuis gewerkt totdat hij aan was gekomen. Super leuk om hem nu in Vientiane te verwelkomen! Terwijl hij een weekje vakantie had, moest ik natuurlijk dinsdag weer gewoon naar kantoor dus met jetlag en cadeautjes onderweg naar kantoor. Super leuk om daar weer te zijn en ik had iedereen ook super gemist. Gelukkig vond iedereen de cadeaus , de Nederlandse kaas en natuurlijk de stroopwafels erg leuk dus weer an die arbeit.
Plan Laos groeit heel erg dus mijn collega Mina en ik moesten verhuizen naar een andere kamer. Om je een beeld te geven van ons kantoor: het is gewoon een woonhuis, dus de slaapkamers zijn kantoren en de woonkamer en de eetkamer ook. Wat wel super handig is, is dat er dus ook badkamers zijn want ik ga op de fiets naar kantoor dus daarna kan ik even lekker douchen. Anyway we zitten nu dus boven in een slaapkamer, gezellig met onze nieuwe collega van communicatie.
Diego is in die week nog naar Van Vieng geweest terwijl ik elke avond met Sanne heb gegeten. Het was onze laatste week samen want ze is helaas weer terug naar Nederland.
Nadat Diego zijn jetlag was verloren tijdens een week vakantie in Vang Vieng, lees zijn verhalen op http://www.travelpod.com/members/diegobmozzato, konden we zaterdag onderweg naar Bokeo. We zouden om 12 uur vliegen maar die tijden zijn altijd een beetje bij benadering dus het was ongeveer 3 kwartier later. Aangekomen in HouayXay stonden mijn collega’s die met hetzelfde vliegtuig terug zouden vliegen al op ons te wachten. Ik had een paar nog niet gezien dus dat was een leuke binnenkomer.
Om je nog wat achtergrondinformatie te geven over Laos: deze collega’s waren al ingecheckt en door de douane heen, maar in Laos kun je gewoon weer terug naar de aankomsthal want daar zit ook het enige toilet. Heerlijk!
Vanaf het vliegveld naar kantoor is het ongeveer een kwartier rijden met het prachtigste uitzicht. Het enige dat Diego elke keer kan zeggen: Het ene overtreft het andere weer, haha zo leuk. Ik moet ook zeggen dat het ook echt prachtig is hier en heel erg rustgevend.
Alles even per dag:
Zaterdag: aankomst in HouayXay, super leuk om mijn collega’s weer te zien en om ze voor te stellen aan Diego. Inchecken in ons guesthouse en de buurt laten zien aan Diego. Later die avond samen met 1 collega uit Vientiane en Diego gegeten bij de Mekong.
Zondag: bezoek aan het radiostation in HouayXay waar Plan Laos mee samenwerkt. Het radioprogramma wordt gemaakt door 6 leerlingen van een boardingschool in HouayXay. Elk weekend maken ze op zaterdag en zondag in de ochtenduren een radioprogramma waar mensen nummers kunnen aanvragen en de kinderen praten over onder andere child rights.
Die middag zijn we naar Pha Oudom gereden, een rit van 80 KM waar je ongeveer 3 a 4 uur over doet, afhankelijk van de conditie van de weg. Het had niet heel erg geregend maar aangezien dit het einde van het regenseizoen was, is er nog wel veel modder, gelukkig zaten we niet vast.
Maandag: Heel vroeg opgestaan, om 5 uur om naar de markt te gaan. Zie de video voor beelden en foto’s van de markt want ik kan niet uitleggen hoe dat is.
Op bezoek bij twee scholen in Pha Oudom district, zo super leuk om al die koppies te zien glunderen als je een foto van ze laat zien. In het begin zijn ze wel zenuwachtig en verlegen maar hoe langer je er bent, hoe meer ze zich op hun gemak voelen.
We zijn die middag ook op bezoek geweest bij de aanbouw van een dorm bij een school. Als de kinderen ver moeten reizen omdat er geen school is in hun dorp of omdat die school niet verder gaat dan klas 3, dan blijven ze in zelfgemaakte hutjes vlakbij school wonen. In het weekend reizen ze dan naar huis, om maandag weer terug te gaan naar school. Zie de video om er een beeld van te krijgen want ik kan het niet uitleggen op papier. Wel super fijn dat er nu dorms worden gebouwd!
Na dit bezoek zijn we op bezoek geweest bij 2 sponsorkindjes die een brief en een tekening versturen aan hun sponsor in het buitenland. (Bij Plan kun je een kindje sponsoren voor 25 euro per maand en dit geld gaat naar de community waar het kind woont) Een Plan medewerker gaat dan bij het kind op bezoek met papier en kleurpotloden zodat ze een tekening kunnen maken. Super interessant om te zien hoe dit proces werkt. Ik had er nooit bij stil gestaan dat een sponsorkindje geen kleurpotloden heeft om een tekening te maken…..
Dinsdag: Nadat we in de morgen weer de markt hadden bezocht gingen we na het ontbijt naar ons kantoor in PakTha. Daar aangekomen stonden 2 schooldirecteuren op ons te wachten want ze zouden de schoolboeken voor het nieuwe jaar in ontvangst nemen en Diego en ik zouden daar een filmpje van maken, van ontvangst tot ceremonie op school. Zie voor alle filmpjes www.youtube.com/user/PlanLaos we zullen de aankomende weken nog meer nieuwe filmpjes plaatsen.
Tussen de ceremonie op school 1 en 2 waren we uitgenodigd bij het dorpshoofd, echt een heerlijke traditionele maaltijd, echt speciaal om daar bij aanwezig te zijn!
Op 1 van de scholen zat het sponsorkindje van mijn vriend en van mij, echt super leuk om haar en haar familie te ontmoeten! (volgende maand meer over ons sponsorkindje als ik samen met mijn vriend en mijn zusje weer op bezoek ga!)
Na al deze mooie ervaringen en ceremonies, weer terug naar HouayXay/huis.
Woensdag: vandaag een rustig dagje op kantoor, foto’s verwerken, video’s maken geen bijzonderheden behalve dat we een hele tijd geen internet en stroom hadden.
Donderdag: Ik heb hier wat vrienden gemaakt in HouayXay, ze hebben hier een restaurant waar ik altijd ga eten. Tijdens het diner op woensdag hadden ze ons uitgenodigd om samen naar de tempel te gaan op donderdagmorgen voor een speciale ceremonie. Dus ’s morgens vroeg opgestaan en in traditionele kleding gingen we naar de tempel. Zie de video om te zien wat we hebben gedaan!
Voor de rest lekker gewerkt op kantoor, dit keer met iets meer stroom en iets meer internetverbinding.
Vrijdag: Ook vandaag weer op kantoor gezeten en veel kunnen doen. Het was een spannende dag want de kandidaten van #wod2010 werden bekend gemaakt! ’s Avonds zijn we naar een discotheek geweest hier in HouayXay super leuk om te zien hoe mensen hier uitgaan. Er is geen dansvloer maar mensen dansen bij hun statafel…. Alleen ook hier geldt: drank maakt meer kapot dan je lief is en in combinatie met mannelijke trots liep het uit op een vechtpartij. Snel de auto in om naar een ander soort kroeg te gaan, de karaokebar! Nee, ik heb niet gezongen maar Diego wel!
Zaterdag: weekend! We waren uitgenodigd om buiten de deur te lunchen met mijn vrienden en hun kinderen, super gezellig en weer heerlijk eten. Zie de video hier: http://www.youtube.com/watch?v=NaIyUDypR-A
Vandaag is het zondag: heerlijk genieten van een relaxt dagje met vrienden en lekker eten!
Het is nog maar de eerste week dat Diego er is en we hebben dus al van alles gedaan, lees in mijn volgende blog meer over onze tweede week!
PS: dit gebeurd er ook in Oktober: mijn zusje en mijn vriend komen samen 2 weken bij me langs en dan gaan we op veldreis om ons sponsorkindje te ontmoeten en we gaan op vakantie naar Luang Prabang! Oww en de uitslag van #wod2010 natuurlijk.
11 september ben ik vanaf Amsterdam weer terug gevlogen naar Vientiane. Het waren super leuke weken in Nederland, maar het was ook wel weer heel leuk om weer terug te gaan naar Laos.
Bij aankomst op het vliegveld in Vientiane, op een mooie zondagmiddag, stond mijn vriendin Sanne, samen met mijn huisbaas op me te wachten, echt een super leuke verrassing. Thuis aangekomen had Sanne mijn kamer nog versierd en had ze een super leuk cadeau voor me gekocht; een kookboek met traditionele Lao gerechten, THANKS SANNE!
Die maandag zou Diego aankomen in Vientiane, dus die dag heb ik thuis gewerkt totdat hij aan was gekomen. Super leuk om hem nu in Vientiane te verwelkomen! Terwijl hij een weekje vakantie had, moest ik natuurlijk dinsdag weer gewoon naar kantoor dus met jetlag en cadeautjes onderweg naar kantoor. Super leuk om daar weer te zijn en ik had iedereen ook super gemist. Gelukkig vond iedereen de cadeaus , de Nederlandse kaas en natuurlijk de stroopwafels erg leuk dus weer an die arbeit.
Plan Laos groeit heel erg dus mijn collega Mina en ik moesten verhuizen naar een andere kamer. Om je een beeld te geven van ons kantoor: het is gewoon een woonhuis, dus de slaapkamers zijn kantoren en de woonkamer en de eetkamer ook. Wat wel super handig is, is dat er dus ook badkamers zijn want ik ga op de fiets naar kantoor dus daarna kan ik even lekker douchen. Anyway we zitten nu dus boven in een slaapkamer, gezellig met onze nieuwe collega van communicatie.
Diego is in die week nog naar Van Vieng geweest terwijl ik elke avond met Sanne heb gegeten. Het was onze laatste week samen want ze is helaas weer terug naar Nederland.
Nadat Diego zijn jetlag was verloren tijdens een week vakantie in Vang Vieng, lees zijn verhalen op http://www.travelpod.com/members/diegobmozzato, konden we zaterdag onderweg naar Bokeo. We zouden om 12 uur vliegen maar die tijden zijn altijd een beetje bij benadering dus het was ongeveer 3 kwartier later. Aangekomen in HouayXay stonden mijn collega’s die met hetzelfde vliegtuig terug zouden vliegen al op ons te wachten. Ik had een paar nog niet gezien dus dat was een leuke binnenkomer.
Om je nog wat achtergrondinformatie te geven over Laos: deze collega’s waren al ingecheckt en door de douane heen, maar in Laos kun je gewoon weer terug naar de aankomsthal want daar zit ook het enige toilet. Heerlijk!
Vanaf het vliegveld naar kantoor is het ongeveer een kwartier rijden met het prachtigste uitzicht. Het enige dat Diego elke keer kan zeggen: Het ene overtreft het andere weer, haha zo leuk. Ik moet ook zeggen dat het ook echt prachtig is hier en heel erg rustgevend.
Alles even per dag:
Zaterdag: aankomst in HouayXay, super leuk om mijn collega’s weer te zien en om ze voor te stellen aan Diego. Inchecken in ons guesthouse en de buurt laten zien aan Diego. Later die avond samen met 1 collega uit Vientiane en Diego gegeten bij de Mekong.
Zondag: bezoek aan het radiostation in HouayXay waar Plan Laos mee samenwerkt. Het radioprogramma wordt gemaakt door 6 leerlingen van een boardingschool in HouayXay. Elk weekend maken ze op zaterdag en zondag in de ochtenduren een radioprogramma waar mensen nummers kunnen aanvragen en de kinderen praten over onder andere child rights.
Die middag zijn we naar Pha Oudom gereden, een rit van 80 KM waar je ongeveer 3 a 4 uur over doet, afhankelijk van de conditie van de weg. Het had niet heel erg geregend maar aangezien dit het einde van het regenseizoen was, is er nog wel veel modder, gelukkig zaten we niet vast.
Maandag: Heel vroeg opgestaan, om 5 uur om naar de markt te gaan. Zie de video voor beelden en foto’s van de markt want ik kan niet uitleggen hoe dat is.
Op bezoek bij twee scholen in Pha Oudom district, zo super leuk om al die koppies te zien glunderen als je een foto van ze laat zien. In het begin zijn ze wel zenuwachtig en verlegen maar hoe langer je er bent, hoe meer ze zich op hun gemak voelen.
We zijn die middag ook op bezoek geweest bij de aanbouw van een dorm bij een school. Als de kinderen ver moeten reizen omdat er geen school is in hun dorp of omdat die school niet verder gaat dan klas 3, dan blijven ze in zelfgemaakte hutjes vlakbij school wonen. In het weekend reizen ze dan naar huis, om maandag weer terug te gaan naar school. Zie de video om er een beeld van te krijgen want ik kan het niet uitleggen op papier. Wel super fijn dat er nu dorms worden gebouwd!
Na dit bezoek zijn we op bezoek geweest bij 2 sponsorkindjes die een brief en een tekening versturen aan hun sponsor in het buitenland. (Bij Plan kun je een kindje sponsoren voor 25 euro per maand en dit geld gaat naar de community waar het kind woont) Een Plan medewerker gaat dan bij het kind op bezoek met papier en kleurpotloden zodat ze een tekening kunnen maken. Super interessant om te zien hoe dit proces werkt. Ik had er nooit bij stil gestaan dat een sponsorkindje geen kleurpotloden heeft om een tekening te maken…..
Dinsdag: Nadat we in de morgen weer de markt hadden bezocht gingen we na het ontbijt naar ons kantoor in PakTha. Daar aangekomen stonden 2 schooldirecteuren op ons te wachten want ze zouden de schoolboeken voor het nieuwe jaar in ontvangst nemen en Diego en ik zouden daar een filmpje van maken, van ontvangst tot ceremonie op school. Zie voor alle filmpjes www.youtube.com/user/PlanLaos we zullen de aankomende weken nog meer nieuwe filmpjes plaatsen.
Tussen de ceremonie op school 1 en 2 waren we uitgenodigd bij het dorpshoofd, echt een heerlijke traditionele maaltijd, echt speciaal om daar bij aanwezig te zijn!
Op 1 van de scholen zat het sponsorkindje van mijn vriend en van mij, echt super leuk om haar en haar familie te ontmoeten! (volgende maand meer over ons sponsorkindje als ik samen met mijn vriend en mijn zusje weer op bezoek ga!)
Na al deze mooie ervaringen en ceremonies, weer terug naar HouayXay/huis.
Woensdag: vandaag een rustig dagje op kantoor, foto’s verwerken, video’s maken geen bijzonderheden behalve dat we een hele tijd geen internet en stroom hadden.
Donderdag: Ik heb hier wat vrienden gemaakt in HouayXay, ze hebben hier een restaurant waar ik altijd ga eten. Tijdens het diner op woensdag hadden ze ons uitgenodigd om samen naar de tempel te gaan op donderdagmorgen voor een speciale ceremonie. Dus ’s morgens vroeg opgestaan en in traditionele kleding gingen we naar de tempel. Zie de video om te zien wat we hebben gedaan!
Voor de rest lekker gewerkt op kantoor, dit keer met iets meer stroom en iets meer internetverbinding.
Vrijdag: Ook vandaag weer op kantoor gezeten en veel kunnen doen. Het was een spannende dag want de kandidaten van #wod2010 werden bekend gemaakt! ’s Avonds zijn we naar een discotheek geweest hier in HouayXay super leuk om te zien hoe mensen hier uitgaan. Er is geen dansvloer maar mensen dansen bij hun statafel…. Alleen ook hier geldt: drank maakt meer kapot dan je lief is en in combinatie met mannelijke trots liep het uit op een vechtpartij. Snel de auto in om naar een ander soort kroeg te gaan, de karaokebar! Nee, ik heb niet gezongen maar Diego wel!
Zaterdag: weekend! We waren uitgenodigd om buiten de deur te lunchen met mijn vrienden en hun kinderen, super gezellig en weer heerlijk eten. Zie de video hier: http://www.youtube.com/watch?v=NaIyUDypR-A
Vandaag is het zondag: heerlijk genieten van een relaxt dagje met vrienden en lekker eten!
Het is nog maar de eerste week dat Diego er is en we hebben dus al van alles gedaan, lees in mijn volgende blog meer over onze tweede week!
PS: dit gebeurd er ook in Oktober: mijn zusje en mijn vriend komen samen 2 weken bij me langs en dan gaan we op veldreis om ons sponsorkindje te ontmoeten en we gaan op vakantie naar Luang Prabang! Oww en de uitslag van #wod2010 natuurlijk.
Thursday, 16 September 2010
Augustus 2010
Naar Nederland
De maand augustus is alweer voorbij en net zoals de afgelopen maanden mocht ik niet klagen. Deze maand was wel iets anders dan de voorgaande want ik ben in het mooie Nederland aan het werk. 4 Augustus vloog ik vanaf Vientiane naar Bangkok, na een heerlijke Laotiaanse maaltijd met mijn baas en collega’s. (Ik vertrok met tranen in mijn ogen, ja echt waar!) Tijdens het wachten op mijn volgende vlucht had ik nog een gezellig telefoongesprek met Evelien van Right 2 Play, midden in de nacht, om door te vliegen naar het door mij gemiste 020.
Na een turbulente vlucht stond vriendlief me op te wachten op Schiphol: snel naar huis om een lekker kopje thee te drinken op de bank. Daarna onder de douche om meteen door te gaan voor een afspraak bij Plan Nederland, zomervakanties je kent het wel.
Plan Nederland
Met een kleine jetlag kwam ik maandag op kantoor en het was heel erg fijn om weer terug te zijn en met iedereen bij te kletsen. Sommige mensen kende ik nog helemaal niet persoonlijk maar we hadden al wel online kennis met elkaar gemaakt, toch handig dat Twitter.
De weken stonden vol met meetings, evaluaties en veel achter de computer zitten en werken aan dingen waar ik niets over kan schrijven. Hoewel het allemaal super leuk was op kantoor en natuurlijk ook erg leerzaam kwamen de hoogtepunten deze maand toch vanuit de privé sfeer.
Leuke dingen en een terugblik op #wod2009
Wat is het toch heerlijk om weer thuis te komen na 7 maanden. Het lijkt net alsof er niets is veranderd dus gaan we gewoon op dezelfde voet verder, hoewel…. Ik vind het hier maar koud en ik vind het eten niet meer lekker uit Nederland. Ik vind het zelfs zo niet lekker dat ik het eerste weekend ziek ben geworden en dat terwijl ik in Laos helemaal niet ziek ben geweest van eten!
Voor de rest bestonden de weken uit; Eten met mijn familie, Loveland, Lowlands en tussendoor afspraken en etentjes met vrienden en oud-collega’s. Lowlands is wel een leuke om even verder op in te zoomen:
Lowlands 2009: ik kan me nog echt goed voor #wod2009. Ik dacht echt dat ik dat jaar ervoor een soort van internetcafeetje had gezien. Of dit er nu wel of niet was in 2008 blijft een raadsel maar ik weet wel dat ik het in 2009 niet heb kunnen vinden. Geen nood, al mijn vrienden hebben mij hun wachtwoord gegeven en deze heb ik doorgegeven aan mijn vader. Zo kreeg ik toch nog een boel stemmen dat weekend.
Onze stemperiode was een stuk langer maar een stuk minder heftig dan dit jaar. Er zat nog bijna niemand op Twitter en er werd ook veel minder gebruik gemaakt van andere social media platforms dan dit jaar. (nog 11 dagen stemmen verzamelen, succes #wod2010)
Lowlands 2010: geen stemmen verzamelen voor mij, maar gewoon genieten met mijn vrienden van een fijne editie Lowlands. Alleen heb ik toch wel een beetje aan werk gedacht want er was tijdens Lowlands University een leuk college:
Greg Marinovich - Documentairemaker & fotograaf
De media een enorme impact kunnen hebben op de beeldvorming, is iets wat we elke dag kunnen ervaren. Maar op welke manier draagt journalistiek bij aan deze beeldvorming? Kunnen technologische achterstanden als beperkte internettoegang, tegelijkertijd ook een uitdaging vormen voor journalisten in conflictsituaties? En kunnen verslaggevers wellicht een bijdrage leveren aan sociale veranderingen in ontwikkelingslanden?
De Zuid-Adrikaanse fotograaf en documentairemaker Greg Marinovich, voormalig prominent van de Bang Bang Club en winnaar van de Pulitzer Price, bijt het spits af op de vrijdag van Lowlands University.
Helaas liet hij voornamelijk veel foto’s zien en ging hij niet echt in op het effect van media in ontwikkelingslanden, maar het was toch een goed begin van Lowlands 2010.
#wod2010
Zoals ik al even aanstipte World of Difference 2010 is weer van start gegaan en Plan Nederland mag weer meedoen om een vervolg te geven aan mijn baan. Ik wilde eigenlijk wel wéér meedoen want het wordt weer een GE-WEL-DI-GE baan! Ik ben druk bezig geweest met vragen beantwoorden van deelnemers, mocht je nog vragen hebben dan hoor ik het graag natuurlijk.
Ik volg de mensen op Twitter (die mij ook volgen) en ik ben erg onder de indruk van alles dat zij uit de kast halen om stemmen te krijgen. Zo wild ging het er vorig jaar niet aan toe ;-) Maar ik ben niet jaloers want ik kan me die stressvolle periode nog erg goed herinneren. Ik wens iedereen die zich heeft ingeschreven, heel erg veel succes!
2 weeks difference
Vodafone heeft ook een interne #wod2010 en dit houdt in dat een medewerker van Vodafone 2 weken op bezoek gaat bij 1 van de winnaars van #wod2009 en Diego B. Mozzato komt mij opzoeken in de laatste 2 weken van september. Ik heb een mooi programma voor hem samengesteld dus in mijn volgende blog meer over zijn bezoek.
En nu?
Deze week geniet ik nog even van mijn laatste week in Nederland en op kantoor bij Plan Nederland maar ik verheug me we ook al heel erg op om weer terug te gaan naar Laos; het zalige eten, de warme weer (oke met regen), mijn lieve vriendinnen en collega’s dus stapels stroopwafels inpakken (dit is een tip voor de volgende winnaar!) en gaan!
PS
Ondertussen ben ik dus al weer aangekomen en het is heerlijk om weer terug te zijn!
Bekijk mijn video hier: http://www.youtube.com/watch?v=B9QG2J8O_ZU
De maand augustus is alweer voorbij en net zoals de afgelopen maanden mocht ik niet klagen. Deze maand was wel iets anders dan de voorgaande want ik ben in het mooie Nederland aan het werk. 4 Augustus vloog ik vanaf Vientiane naar Bangkok, na een heerlijke Laotiaanse maaltijd met mijn baas en collega’s. (Ik vertrok met tranen in mijn ogen, ja echt waar!) Tijdens het wachten op mijn volgende vlucht had ik nog een gezellig telefoongesprek met Evelien van Right 2 Play, midden in de nacht, om door te vliegen naar het door mij gemiste 020.
Na een turbulente vlucht stond vriendlief me op te wachten op Schiphol: snel naar huis om een lekker kopje thee te drinken op de bank. Daarna onder de douche om meteen door te gaan voor een afspraak bij Plan Nederland, zomervakanties je kent het wel.
Plan Nederland
Met een kleine jetlag kwam ik maandag op kantoor en het was heel erg fijn om weer terug te zijn en met iedereen bij te kletsen. Sommige mensen kende ik nog helemaal niet persoonlijk maar we hadden al wel online kennis met elkaar gemaakt, toch handig dat Twitter.
De weken stonden vol met meetings, evaluaties en veel achter de computer zitten en werken aan dingen waar ik niets over kan schrijven. Hoewel het allemaal super leuk was op kantoor en natuurlijk ook erg leerzaam kwamen de hoogtepunten deze maand toch vanuit de privé sfeer.
Leuke dingen en een terugblik op #wod2009
Wat is het toch heerlijk om weer thuis te komen na 7 maanden. Het lijkt net alsof er niets is veranderd dus gaan we gewoon op dezelfde voet verder, hoewel…. Ik vind het hier maar koud en ik vind het eten niet meer lekker uit Nederland. Ik vind het zelfs zo niet lekker dat ik het eerste weekend ziek ben geworden en dat terwijl ik in Laos helemaal niet ziek ben geweest van eten!
Voor de rest bestonden de weken uit; Eten met mijn familie, Loveland, Lowlands en tussendoor afspraken en etentjes met vrienden en oud-collega’s. Lowlands is wel een leuke om even verder op in te zoomen:
Lowlands 2009: ik kan me nog echt goed voor #wod2009. Ik dacht echt dat ik dat jaar ervoor een soort van internetcafeetje had gezien. Of dit er nu wel of niet was in 2008 blijft een raadsel maar ik weet wel dat ik het in 2009 niet heb kunnen vinden. Geen nood, al mijn vrienden hebben mij hun wachtwoord gegeven en deze heb ik doorgegeven aan mijn vader. Zo kreeg ik toch nog een boel stemmen dat weekend.
Onze stemperiode was een stuk langer maar een stuk minder heftig dan dit jaar. Er zat nog bijna niemand op Twitter en er werd ook veel minder gebruik gemaakt van andere social media platforms dan dit jaar. (nog 11 dagen stemmen verzamelen, succes #wod2010)
Lowlands 2010: geen stemmen verzamelen voor mij, maar gewoon genieten met mijn vrienden van een fijne editie Lowlands. Alleen heb ik toch wel een beetje aan werk gedacht want er was tijdens Lowlands University een leuk college:
Greg Marinovich - Documentairemaker & fotograaf
De media een enorme impact kunnen hebben op de beeldvorming, is iets wat we elke dag kunnen ervaren. Maar op welke manier draagt journalistiek bij aan deze beeldvorming? Kunnen technologische achterstanden als beperkte internettoegang, tegelijkertijd ook een uitdaging vormen voor journalisten in conflictsituaties? En kunnen verslaggevers wellicht een bijdrage leveren aan sociale veranderingen in ontwikkelingslanden?
De Zuid-Adrikaanse fotograaf en documentairemaker Greg Marinovich, voormalig prominent van de Bang Bang Club en winnaar van de Pulitzer Price, bijt het spits af op de vrijdag van Lowlands University.
Helaas liet hij voornamelijk veel foto’s zien en ging hij niet echt in op het effect van media in ontwikkelingslanden, maar het was toch een goed begin van Lowlands 2010.
#wod2010
Zoals ik al even aanstipte World of Difference 2010 is weer van start gegaan en Plan Nederland mag weer meedoen om een vervolg te geven aan mijn baan. Ik wilde eigenlijk wel wéér meedoen want het wordt weer een GE-WEL-DI-GE baan! Ik ben druk bezig geweest met vragen beantwoorden van deelnemers, mocht je nog vragen hebben dan hoor ik het graag natuurlijk.
Ik volg de mensen op Twitter (die mij ook volgen) en ik ben erg onder de indruk van alles dat zij uit de kast halen om stemmen te krijgen. Zo wild ging het er vorig jaar niet aan toe ;-) Maar ik ben niet jaloers want ik kan me die stressvolle periode nog erg goed herinneren. Ik wens iedereen die zich heeft ingeschreven, heel erg veel succes!
2 weeks difference
Vodafone heeft ook een interne #wod2010 en dit houdt in dat een medewerker van Vodafone 2 weken op bezoek gaat bij 1 van de winnaars van #wod2009 en Diego B. Mozzato komt mij opzoeken in de laatste 2 weken van september. Ik heb een mooi programma voor hem samengesteld dus in mijn volgende blog meer over zijn bezoek.
En nu?
Deze week geniet ik nog even van mijn laatste week in Nederland en op kantoor bij Plan Nederland maar ik verheug me we ook al heel erg op om weer terug te gaan naar Laos; het zalige eten, de warme weer (oke met regen), mijn lieve vriendinnen en collega’s dus stapels stroopwafels inpakken (dit is een tip voor de volgende winnaar!) en gaan!
PS
Ondertussen ben ik dus al weer aangekomen en het is heerlijk om weer terug te zijn!
Bekijk mijn video hier: http://www.youtube.com/watch?v=B9QG2J8O_ZU
Monday, 2 August 2010
Danielle in Laos Juli 2010
Juli 2010
Ook in deze mooie zevende maand in mijn World Of Difference avontuur heb ik me weer prima vermaakt! Zo is mijn vriendin Wendy bijna 2 weken bij me op bezoek geweest, heb ik hard gewerkt aan de implementatie van PlanLive en Social Media hier in Laos en heb ik mooie tripjes gemaakt. Helaas is het ook de maand van afscheid nemen want een paar van mijn vriendinnen gaan terug naar Europa. Sommige zullen weer terug komen nadat ze hebben genoten van de zomer in hun eigen land en het regenseizoen hier hebben ontweken, maar andere vriendinnen komen niet meer terug. Alles op een rijtje:
Training in Bokeo en in Vientiane
De afgelopen maanden ben ik weer druk bezig geweest met het trainen van mensen op het gebruik van PlanLive. Op zich gaat het heel erg goed, alleen zit je hier met je Nederlandse doelstellingen in Laos en dat werkt allemaal een beetje anders! Ik ben wel veel geduldiger geworden, dat is ook een pluspunt haha. Ik vind het echt super leuk om met al mijn collegas een beetje online te prutsen en te oefenen. Ik ben ook super tevreden en trots op de resultaten tot nu toe.
Tijdens mijn bezoek aan Bokeo moest ik een dag om half 6 opstaan omdat we naar een ander kantoor gingen en toen zag ik dit: (zie Youtube filmpje het was te leuk om op papier te zetten http://www.youtube.com/watch?v=ipFJ-pwk1y4 :-))
Bijna iedereen heeft nu een basistraining gehad, na mijn bezoek naar Nederland duiken we er dieper in. Hopelijk krijg ik de meeste mensen ook op Twitter en op Facebook, dat zou helemaal leuk zijn.
Voor het geval ik nog niet genoeg reclame had gemaakt voor onze sites of je mijn vorige blogs niet hebt gelezen (foei!) volg ons hier:
http://twitter.com/Planlaos
http://www.facebook.com/plan.laos
www.youtube.com/user/PlanLaos
PS: zie de video hoe gezellig wij het hebben tijdens de lunch :-)
Bezoek Wendy en mijn vakantie naar Luang Prabang
Niets is zo leuk om bezoek te krijgen en deze maand kreeg ik bezoek van mijn vriendin Wendy! Ze was eerst door Java en Bali wezen trekken met een andere vriendin en daarna is ze bijna 2 weken bij mij geweest. Ik had een paar dagen gereserveerd dus we zijn samen op vakantie naar Luang Prabang geweest en het was heeeeerlijk! We hebben lekker kunnen bijkletsen, dat was heel wat na een half jaar. Email en Skype is leuk maar in het echt is het toch een stuk leuker. De prachtige omgeving, het heerlijke eten, de meest prachtige spullen zoals sjaals en sieraden van zilver en het mooie weer waren alleen maar mooi meegenomen.
Na een paar dagen Luang Prabang hadden we nog een paar dagen samen in Vientiane waar we het Cope center hebben bezocht. Dit is een centrum waar mensen met een lichamelijke handicap terrecht kunnen. De meeste mensen zijn gehandicapt geraakt door UXO’s uit de Vietnam oorlog. Stukje geschiedenis: De Amerikanen hebben Laos gebombardeerd omdat dit de route was naar Thailand vanuit Vietnam. De mensen uit laos hebben niets gemerkt op de grond van de oorlog, er waren alleen aanvallen uit de lucht. Er is ook een bezoekerscentrum met een expositie en wat docu’s. Wat mij betreft 1 van de beste dingen in Vientiane! Ik kan hier wel een heel apart verhaal over schrijven maar kijk zeker even op http://www.copelaos.org/index.html zo bijzonder!
Anyway, het was gezellig Wen en tot volgende week!
Lake NamnGum
Ik werk niet alleen heel hard, ik geniet ook heel hard in de weekenden. Zo ben ik afgelopen zondag naar Lake NamnGum geweest. Dit is een vallei, ongeveer 2 uur buiten Vientiane, die ze gewoon onder water hebben laten lopen, dam erin en energie opwekken. Het is zoooo prachtig en groot dat kun je je gewoon niet voorstellen. Met z’n negenen een boot gehuurd van een leuke Lao kerel en hij heeft ons de mooiste plekken laten zien. We hadden eten gekocht bij een lokaal restaurantje en hebben dat gegeten op 1 van de eilanden, zonder bestek....
Na het picknicken en zwemmen zijn we met de boot naar een klein visserdropje gegaan. Er waren maar 3 huizen in het dorpje en het was heel gezellig om daar even te zijn. Sommige mensen spraken Engels en sommige van mijn vrienden spreken Lao dus we konden een kort gesprekje hebben. De mensen zijn hier zo gastvrij want er kwam meteen een kleed tevoorschijn zodat we allemaal even konden zitten, echt leuk!
Op de terugweg nog langs Rock-island en een eiland wat vroeger een gevangenis was. De zonsondergang was echt prachtig. Op de foto rechtsonder zie je wat palen.. dit zijn gewoon bomen die nog in het water staan, heel mooi.
Afscheidsfeestjes
Helaas stond de maand juli ook in het teken van afscheidsfeestjes. Sommige mensen gaan voorgoed naar huis en sommige mensen gaan van de zomer genieten in Europa en ontwijken het regenseizoen hier in Laos. Ach op die feestjes ontmoet je ook weer mensen die blijven dus het is altijd gezellig....
Vooruitblik: jaaaaaaaaaa ik ga naar Nederland, EIN-DE-LIJK! Ik heb er echt zooo veel zin in dat kun je je niet voorstellen. Ik heb allemaal leuke dingen op de plannig staan met vrienden en familie. Daarnaast ben ik gewoon aan het werk bij Plan Nederland. Ookal ben ik in Nederland, ook de maand augustus wordt zeker een top-maand!
Je weet waar je me kunt volgen:
http://twitter.com/dpattiasina
www.danielle.pattiasina.nl
http://www.facebook.com/home.php?#!/danielle.pattiasina
http://daniellepattiasina.hyves.nl/
Ook in deze mooie zevende maand in mijn World Of Difference avontuur heb ik me weer prima vermaakt! Zo is mijn vriendin Wendy bijna 2 weken bij me op bezoek geweest, heb ik hard gewerkt aan de implementatie van PlanLive en Social Media hier in Laos en heb ik mooie tripjes gemaakt. Helaas is het ook de maand van afscheid nemen want een paar van mijn vriendinnen gaan terug naar Europa. Sommige zullen weer terug komen nadat ze hebben genoten van de zomer in hun eigen land en het regenseizoen hier hebben ontweken, maar andere vriendinnen komen niet meer terug. Alles op een rijtje:
Training in Bokeo en in Vientiane
De afgelopen maanden ben ik weer druk bezig geweest met het trainen van mensen op het gebruik van PlanLive. Op zich gaat het heel erg goed, alleen zit je hier met je Nederlandse doelstellingen in Laos en dat werkt allemaal een beetje anders! Ik ben wel veel geduldiger geworden, dat is ook een pluspunt haha. Ik vind het echt super leuk om met al mijn collegas een beetje online te prutsen en te oefenen. Ik ben ook super tevreden en trots op de resultaten tot nu toe.
Tijdens mijn bezoek aan Bokeo moest ik een dag om half 6 opstaan omdat we naar een ander kantoor gingen en toen zag ik dit: (zie Youtube filmpje het was te leuk om op papier te zetten http://www.youtube.com/watch?v=ipFJ-pwk1y4 :-))
Bijna iedereen heeft nu een basistraining gehad, na mijn bezoek naar Nederland duiken we er dieper in. Hopelijk krijg ik de meeste mensen ook op Twitter en op Facebook, dat zou helemaal leuk zijn.
Voor het geval ik nog niet genoeg reclame had gemaakt voor onze sites of je mijn vorige blogs niet hebt gelezen (foei!) volg ons hier:
http://twitter.com/Planlaos
http://www.facebook.com/plan.laos
www.youtube.com/user/PlanLaos
PS: zie de video hoe gezellig wij het hebben tijdens de lunch :-)
Bezoek Wendy en mijn vakantie naar Luang Prabang
Niets is zo leuk om bezoek te krijgen en deze maand kreeg ik bezoek van mijn vriendin Wendy! Ze was eerst door Java en Bali wezen trekken met een andere vriendin en daarna is ze bijna 2 weken bij mij geweest. Ik had een paar dagen gereserveerd dus we zijn samen op vakantie naar Luang Prabang geweest en het was heeeeerlijk! We hebben lekker kunnen bijkletsen, dat was heel wat na een half jaar. Email en Skype is leuk maar in het echt is het toch een stuk leuker. De prachtige omgeving, het heerlijke eten, de meest prachtige spullen zoals sjaals en sieraden van zilver en het mooie weer waren alleen maar mooi meegenomen.
Na een paar dagen Luang Prabang hadden we nog een paar dagen samen in Vientiane waar we het Cope center hebben bezocht. Dit is een centrum waar mensen met een lichamelijke handicap terrecht kunnen. De meeste mensen zijn gehandicapt geraakt door UXO’s uit de Vietnam oorlog. Stukje geschiedenis: De Amerikanen hebben Laos gebombardeerd omdat dit de route was naar Thailand vanuit Vietnam. De mensen uit laos hebben niets gemerkt op de grond van de oorlog, er waren alleen aanvallen uit de lucht. Er is ook een bezoekerscentrum met een expositie en wat docu’s. Wat mij betreft 1 van de beste dingen in Vientiane! Ik kan hier wel een heel apart verhaal over schrijven maar kijk zeker even op http://www.copelaos.org/index.html zo bijzonder!
Anyway, het was gezellig Wen en tot volgende week!
Lake NamnGum
Ik werk niet alleen heel hard, ik geniet ook heel hard in de weekenden. Zo ben ik afgelopen zondag naar Lake NamnGum geweest. Dit is een vallei, ongeveer 2 uur buiten Vientiane, die ze gewoon onder water hebben laten lopen, dam erin en energie opwekken. Het is zoooo prachtig en groot dat kun je je gewoon niet voorstellen. Met z’n negenen een boot gehuurd van een leuke Lao kerel en hij heeft ons de mooiste plekken laten zien. We hadden eten gekocht bij een lokaal restaurantje en hebben dat gegeten op 1 van de eilanden, zonder bestek....
Na het picknicken en zwemmen zijn we met de boot naar een klein visserdropje gegaan. Er waren maar 3 huizen in het dorpje en het was heel gezellig om daar even te zijn. Sommige mensen spraken Engels en sommige van mijn vrienden spreken Lao dus we konden een kort gesprekje hebben. De mensen zijn hier zo gastvrij want er kwam meteen een kleed tevoorschijn zodat we allemaal even konden zitten, echt leuk!
Op de terugweg nog langs Rock-island en een eiland wat vroeger een gevangenis was. De zonsondergang was echt prachtig. Op de foto rechtsonder zie je wat palen.. dit zijn gewoon bomen die nog in het water staan, heel mooi.
Afscheidsfeestjes
Helaas stond de maand juli ook in het teken van afscheidsfeestjes. Sommige mensen gaan voorgoed naar huis en sommige mensen gaan van de zomer genieten in Europa en ontwijken het regenseizoen hier in Laos. Ach op die feestjes ontmoet je ook weer mensen die blijven dus het is altijd gezellig....
Vooruitblik: jaaaaaaaaaa ik ga naar Nederland, EIN-DE-LIJK! Ik heb er echt zooo veel zin in dat kun je je niet voorstellen. Ik heb allemaal leuke dingen op de plannig staan met vrienden en familie. Daarnaast ben ik gewoon aan het werk bij Plan Nederland. Ookal ben ik in Nederland, ook de maand augustus wordt zeker een top-maand!
Je weet waar je me kunt volgen:
http://twitter.com/dpattiasina
www.danielle.pattiasina.nl
http://www.facebook.com/home.php?#!/danielle.pattiasina
http://daniellepattiasina.hyves.nl/
Subscribe to:
Posts (Atom)
